Μια πόλη με πολιτισμικό χαρακτήρα με τα αμέτρητα Ρωμαικά, Βυζαντινά, Παλαιοχριστιανικά, Οθωμανικά και άλλα μνημεία θα κέρδιζε δικαίως τον τίτλο του υπαίθριου μουσείου. Η UNESCO ήδη από το 1988 έχει ανακηρύξει 15 παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά κτήρια της Θεσσαλονίκης ως Μνημεία  Παγκόσμιας  Πολιτιστικής  Κληρονομιάς με μια μακραίωνη ιστορία 2.300 ετών. 
H Θεσσαλονίκη έχει μία εκπληκτική και μεγάλη σε διάρκεια ιστορία. Ιδρύθηκε το 316 / 315 π,χ από τον βασιλιά της Μακεδονίας Κάσσανδρο. Της έδωσε το όνομα Θεσσαλονίκη γιατί αυτό ήταν το όνομα της γυναίκας του η οποία ήταν κόρη του Φιλίππου και ετεροθαλής αδερφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.


Ένας μύθος λέει ότι η αδερφή του Μ.Αλέξανδρου η Θεσσαλονίκη,μεταμορφώθηκε σε γοργόνα γιατί από λάθος πέταξε το << αθάνατο νερό >> που με τόσους κυνδύνους ο αδερφός της είχε αποκτήσει για να εξασφαλίσει την αθανασία. Όταν κατάλαβε το λάθος της είπε " Θεέ μου,δεν θέλω να πιστέψω πως μια μέρα ο αδερφός μου θα πεθάνει. Άφησε με να ζώ με την ελπίδα πως κι αν πεθάνει ,πάλι θα τον ξαναφέρεις στον κόσμο." Η παράκληση της εισακούσθηκε κι έτσι η βασιλοπούλα έγινε γοργόνα κι από τότε γυρίζει πάντα στη θάλασσα και όταν δεί κανένα καράβι ρωτάει τους ναυτικούς γιά την τύχη του διάσημου αδερφού της με την εξής φράση << Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος ? >>


Σημαντικό στοιχείο γτα την ιστορία της αρχαίας Θεσσαλονίκης αποτελεί η μαρμάρινη βάση που βρέθηκε στην αρχαία αγορά της πόλης. Πρόκειται για τμήμα βάθρου με αγάλματα της οικογένειας του Φιλιππου Β' που είχαν στηθεί εκεί το 2ο αι, μ.χ.Ένα από αυτά,σύμφωνα με την επιγραφή,εικόνιζε τη Θεσσαλονίκη,κόρη του Φιλιππου και γυναίκα του Κασσανδρου,που εδωσε το ονομά της στην πόλη. Η επιγραφή βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο της πόλης.


ΤΟΥΜΠΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ: ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΕ Η/Υ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑΘΜΙΔΩΤΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΤΩΝ ΑΝΔΗΡΩΝ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΥΣΤΕΡΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ.


Η αλήθεια είναι πως στη θέση της θεσσαλονίκης, η ζωή άρχισε πολλούς αιώνες πριν από τον Κάσσανδρο, δηλαδή περι τα 2.000 π.χ. Ο λόφος της Τούμπας είναι η μεγαλύτερη θέση της εποχής του χαλκού στο σημείο αυτό του Θερμαϊκού κόλπου, όπου αργότερα ιδρύθηκε η πόλη της Θεσσαλονίκης και πλαισιονόταν από μικρότερες θέσεις. Ο γήλοφος της Τούμπας έχει σήμερα ύψος 23 μέτρα και εμβαδόν περίπου 30 στρέμματα.


Με βάση τη μέχρι σήμερα έρευνα, γνωρίζουμε ότι η αρχαιότερη φάση του οικισμού τοποθετείται στο τέλος της πρώιμης εποχής του χαλκού(περίπου στα 2200 π.Χ), ενώ η θέση εγκαταλείφθηκε οριστικά όταν ιδρύθηκε η πόλη από τον Κάσσανδρο. Οι αρχαιολογικές έρευνες που άρχισαν το 1984 και συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.



Το εμβληματικό σημείο της πόλης, ο Λευκός Πύργος με την γαλανόλευκη να κυματίζει στην κορυφή του.   Στην Θεσσαλονίκη οι επιλογές φιλοξενίας είναι πολλές. Όπου και να μείνετε, δεν θα θέλετε να φύγετε.

Τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα της Θεσσαλονίκης είναι  ο Λευκός πύργος, το Γαλεριανό συγρότημα,   η παραλία της, η Άνω Πόλη, η Πλατεία Αριστοτέλους και τα Λαδάδικα για διασκέδαση και φαγητό μέχρι τελικήςπτώσης.


Ο Λευκός Πύργος κτίστηκε το 15ο αι., μετά την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς το 1430. Στη θέση του υπήρχε παλαιότερος πύργος της βυζαντινής οχύρωσης της Θεσσαλονίκης, στο σημείο που το ανατολικό τείχος συναντούσε το τείχος της θάλασσας. Τον 19ο αι. τον βρίσκουμε με δύο ονομασίες, ανάλογα με τη χρήση που είχε˙ Πύργος των Γενιτσάρων, και Πύργος του αίματος (Κανλή Κουλέ), όταν έγινε φυλακή και τόπος εκτέλεσης καταδίκων. Μετά την απελευθέρωση της πόλης το 1912 και την ενσωμάτωση της στο ελληνικό κράτος, ο Πύργος είχε διάφορες χρήσεις.  Στους χώρους του φιλοξενήθηκαν η αεράμυνα της πόλης, το εργαστήριο μετεωρολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και συστήματα ναυτοπροσκόπων.Το 1983 ο Πύργος παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού.

         

Το Γαλεριανό Συγκρότημα, το σημαντικότερο μνημειακό σύνολο της Θεσσαλονίκης, κτίστηκε  στο τέλος του 3ου με αρχές του 4ου μ.Χ. αι., όταν ο καίσαρ Γαλέριος Ουαλέριος Μαξιμιανός 293 - 311μ.χ επέλεξε τη Θεσσαλονίκη ως έδρα του ανατολικού τμήματος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.




Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μνημεία της Θεσσαλονίκης είναι η Θριαμβική Αψίδα του Γαλερίου, γνωστή και ως Καμάρα αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά σημεία συνάντησης των κατοίκων και επισκεπτών της πόλης. Κτίσθηκε μεταξύ του 298 και του 305 μ.χ σε ανάμνηση της νίκης του Γαλέριου κατά των Περσών.

Οι ανάγλυφες παραστάσεις απεικονίζουν τις νικηφόρες εξτρατείες των Ρωμαίων κατά των Περσών το 297 μ.χ



To εμβληματικό μνημείο της Θεσσαλονίκης, κτίσθηκε το 304 μ.χ  δηλαδή στις αρχές του 4ου αιώνα Είναι ένα κυκλικό και στεγασμένο με θόλο επιβλητικό κτήριο έχει ύψος 29,80μ, διάμετρο 24,50μ, πλάτος τοίχων 6.30μ. και μπορεί αρχιτεκτονικά να συγκριθεί μόνο με το Πάνθεον στη Ρώμη. Ανεγέρθηκε βορείως της Αψίδας του Γαλερίου, με την οποία συνδέθηκε με πομπική οδό.




Το Οκτάγωνο, κατά τη διάρκεια της κατασκευής του αλλά και κατά τη λειτουργία του, υπέστη πολλές επιδιορθώσεις. Το κτίριο πιθανόν σχεδιάσθηκε ως κανονικό οκτάγωνο με ορθογώνιο εξωτερικά προθάλαµο.Στην πρώτη οικοδοµική φάση, η οποία τοποθετείται έως τον θάνατο του Γαλέριου το 311 μ.Χ., από τον αρχικό σχεδιασµό του κτιρίου υλοποιήθηκε η θεµελίωση, τµήµα της ανωδοµής της οκταγωνικής αίθουσας σε ύψος 1,20µ., καθώς και η θεµελίωση του προθαλάµου και του νότιου περιστυλίου. Σύµφωνα με την επικρατέστερη ιστορική έρευνα προοριζόταν για αίθουσα ακροάσεων ή αίθουσα θρόνου των ανακτόρων, ενώ αργότερα λειτούργησε και ως χριστιανικός ναός.


Η καταστροφή του Οκταγώνου τοποθετείται τον 7ο αιώνα µ.Χ., εποχή που η Θεσσαλονίκη συγκλονίζεται από ισχυρούς σεισµούς που κατέστρεψαν τα περισσότερα κτίριά της. Μετά την καταστροφή του κτίσµατος ο προθάλαµός του µετετράπει σε δεξαµενή η οποία λειτούργησε µέχρι τον 14ο αιώνα. Σύµφωνα µε την επικρατέστερη ιστορική έρευνα προοριζόταν για αίθουσα ακροάσεων ή αίθουσα θρόνου των ανακτόρων, ενώ αργότερα λειτούργησε και ως χριστιανικός ναός.


Ο Ιππόδρομος ήταν ένα από τα πιο σημαντικά δημόσια οικοδομήματα, διότι, εκτός από τους αγώνες που διεξάγονταν σε αυτόν, αποτελούσε έναν, κατ’ εξοχή, πολιτικό χώρο όπου ο λαός επικοινωνούσε με τον αυτοκράτορα και εξέφραζε τη βούληση του. Ο Ιππόδρομος ήταν κτισμένος νότια της κύριας λεωφόρου που περνούσε κάτω από την Αψίδα, μεταξύ του τείχους της πόλης και του ανατολικού ορίου του ανακτόρου. Η χωροθέτηση αυτή επέτρεπε στον αυτοκράτορα να εισέρχεται, διαμέσου των κτισμάτων του ανακτόρου, στο αυτοκρατορικό θεωρείο (κάθισμα), που βρισκόταν στο δυτικό σκέλος του Ιππόδρομου μεταξύ της «Αψιδωτής αίθουσας» και της Βασιλικής.                                                                         

Τα ερείπια του Ιππόδρομου, σώζονται αποσπασματικά. Ένα μικρό τμήμα του δυτικού σκέλους είναι ορατό ανατολικά της εκκλησίας της Νέας Παναγίας (πλατεία Φαναριωτών), ενώ άλλα διατηρούνται στα υπόγεια και στον ακάλυπτο χώρο των οικοδομικών τετραγώνων της πλατείας Ιπποδρομίου και των οδών Δ.Γούναρη, Φ.Εταιρείας και Αγαπηνού.


Η κατασκευή του Ιππόδρομου ανέρχεται στις αρχές του 4ου μ.Χ.αιώνα, ενώ σύμφωνα με τις γραπτές πηγές συνέχισε να λειτουργεί τουλάχιστον μέχρι τον 7ο μ.Χ. αιώνα.

«Η πόλη κάτω από την Πόλη»

Εντυπωσιακές είναι οι φωτογραφίες από τα ευρήματα που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, για την κατασκευή του μετρό  Θεσσαλονίκης.                                                                                                                                                                                                                                                                                

Το 2012, με αφορμή τις εκσκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο «Αμαξοστάσιο» της βασικής γραμμής του Μετρό, στην Πυλαία, ήρθε στο φως προκασσάνδρειο πόλισμα του 4ου αι. π.Χ. Ερευνήθηκε έκταση 31 στρεμμάτων και αποκαλύφθηκε τμήμα της πόλης, η οποία ήταν οργανωμένη με το ιπποδάμειο πολεοδομικό σύστημα, στα πρότυπα των μεγάλων πόλεων της Μακεδονίας, Όλυνθο και Πέλλα.

Μοναδικού κάλλους ψηφιδωτά έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στη νότια είσοδο του μετρό Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη.
«Οι επισκέπτες της Θεσσαλονίκης όταν το μετρό ξεκινήσει να λειτουργεί κανονικά, θα μπορούν κινούμενοι στην κεντρική γραμμή του και σε μήκος 9-10 χιλιομέτρων να βιώνουν μια συγκλονιστική εμπειρία, αγγίζοντας την Ιστορία της Θεσσαλονίκης και μαζί της ένα τεράστιο κεφάλαιο από την Ιστορία του Κόσμου.»                                                                                                     

Τα Κάστρα της Θεσσαλονίκης είναι ένα σύμπλεγμα τειχών, πύργων και οχυρώσεων με μοναδική αρχαιολογική, αρχιτεκτονική και ιστορική σημασία. Οι πρώτες οχυρώσεις δημιουργήθηκαν με την ίδρυση της πόλης κατά τους ελληνιστικούς χώρους αλλά η σημερινή μορφή των κάστρων είναι στο μεγαλύτερο μέρος κατασκευή του 4ου μ.Χ. αιώνα.  Αυτό που λέμε σήμερα "Κάστρα της Θεσσαλονίκης" είναι μέρος μόνο της παλιάς οχύρωσης. Στην αρχική τους μορφή, τα τείχη και τα κάστρα της Θεσσαλονίκης περιέβαλλαν ολόκληρη την πόλη, συμπεριλαμβανομένης της πλευράς που βρέχεται από τη θάλασσα. Τα τείχη και τα κάστρα της Θεσσαλονίκης είναι ορατά και προσβάσιμα σε όλη την πόλη και ιδιαίτερα στην Άνω Πόλη όπου ένα μέρος περικλείεται από τα τείχη.

 
Η Άνω Πόλη είναι το παραδοσιακότερο μέρος της πόλης, καθώς διατηρεί μεγάλο μέρος των μνημείων που χτίστηκαν επί Βυζαντινής και Οθωμανικής εποχής. Η Άνω Πόλη αρχίζει από τη βόρεια πλευρά της οδού Αγίου Δημητρίου φτάνοντας βόρεια ως τα τείχη της Ακρόπολης. Ανακαλύψετε μια άλλη Θεσσαλονίκη, νοσταλγική, βγαλμένη από το παρελθόν γραφικές γειτονιές με μικρές μονοκατοικίες αλλά και όμορφα αρχοντικά μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής, αυλές γεμάτες λουλούδια, στενά καλντερίμια, δαιδαλώδη σοκάκια, πλατείες με παραδοσιακά καφέ και ταβερνάκια με νόστιμους ντόπιους μεζέδες, που θα σας ταξιδέψουν πίσω στο χρόνο ενώ στο τέλος της διαδρομής σας περιμένει η θέα του εκπληκτικού ηλιοβασιλέματος από ψηλά.

   

Η Άνω Πόλη ή Παλιά Πόλη, είναι η μοναδική περιοχή στο κέντρο της θεσσαλονίκης που ουσιαστικά έμεινε άθικτη από τη μεγάλη φωτιά του 1917.


Αυτή είναι η ομορφιά και η ιδιαιτερότητα της Άνω Πόλης στη Θεσσαλονίκη. Ανηφορίζοντας δίπλα στα βυζαντινά τείχη που τα απομεινάρια τους στέκονται ακόμη περήφανα,  ετοιμάζεσαι να διαβείς μια πόρτα που θα σε πάει πολύ πίσω στο χρόνο.
 

                                                                            

Το Επταπύργιο βρίσκεται στην Ακρόπολη της Θεσσαλονίκης. Χτίστηκε την εποχή των Παλαιολόγων ως φρούριο, για να προστατεύονται τόσο ο στρατός, όσο και οι κάτοικοι της πόλης, σε περίπτωση επίθεσης, αλλά τον 19^ο αιώνα οι Τούρκοι το μετέτρεψαν σε φυλακές. Οι Οθωμανοί το ονόμαζαν «Γεντί Κουλέ», (Εφτά Πύργοι), από τους πύργους που ήταν στα τείχη της πόλης. Η ίδια χρήση παρέμεινε και μετά την απελευθέρωση της πόλης, ενώ στο χώρο έξω από τις φυλακές εκτελέστηκαν αρκετοί κατάδικοι και αγωνιστές στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής.


Η πλατεία Αριστοτέλους είναι η μεγαλύτερη πλατεία στη Θεσσαλονίκη και μια από τις μεγαλύτερες και επιβλητικότερες στην Ελλάδα. Η σημερινή της μορφή σχεδιάστηκε μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1917 από το Γάλλο αρχιτέκτονα Ερνέστο Εμπράρ όμως το μεγαλύτερο μέρος της κατασκευάστηκε κατά την δεκαετία του 1950. Όλα τα σημαντικά γεγονότα της πόλης γιορτάζονται στην πλατεία Αριστοτέλους και αποτελεί ένα δημοφιλές σημείο για τους τουρίστες και τους ντόπιους, με πολλά αναψυκτήρια και καφέ.
 

Η πλατεία είναι χώρος πολιτικών συγκεντρώσεων και ποικίλων καλλιτεχνικών εκδηλώσεων.
Οι μουσικοί του δρόμου μας ψυχαγωγούν καθημερινά όταν πηγίινουμε στις δουλειές μας ή όταν βγαίνουμε γιά ψώνια ή όταν κάνουμε μια απλή βόλτα στο κέντρο της πόλης.


H Θεσσαλονίκη και η κεντρική της πλατεία έγινε η μούσα της Absolut Vodka μέσω της διαφημιστικής καμπάνιας Absolut Cities. Η αεροφωτογραφία της πλατείας Αριστοτέλους την νύχτα σε μια πραγματική σύνθεση  χωρίς καμία προσπάθεια  παρέμβασης < Photoshop > αποδίδεται το αρχέτυπο μπουκάλι της βότκας,ακόμα και στις αναλογίες!




 

Οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της Θεσσαλονίκης έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν μιά βόλτα κατά μήκος της παραλίας, η οποία είναι περίπου πέντε χιλιόμετρα σε μήκος, από το Μέγαρο Μουσικής έως το λιμάνι.


Η παραλία γεννήθηκε («χαράχθηκε») το 1873, μετά την κατεδάφιση του νοτίου τείχους της πόλης. Την έλεγαν τότε Λεωφόρο Μπεγιάζ Κουλέ . Μετά την απελευθέρωση το όνομα ελληνοποιήθηκε και έγινε Λεοφόρος  Λευκού Πύργου η σημερινή λεωφόρος Νίκης.    Οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της Θεσσαλονίκης έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν μιά βόλτα κατά μήκος της παραλίας, η οποία είναι περίπου πέντε χιλιόμετρα σε μήκος, από το Μέγαρο Μουσικής έως το λιμάνι.



Το παραλιακό μέτωπο περιλαμβάνει 12 θεματικά πάρκα και σίγουρα έχει εκτιμηθεί από όλους τους κατοίκους της και τους μέχρι τώρα επισκέπτες της.  Ένα ιδανικό μέρος για περπάτημα, ποδηλασία,ομαδική άθληση, πικ-νικ, χορό, παραστάσεις, συναντήσεις με φίλους.
 


Είναι ο πρώτος θεματικός χώρος που συναντάμε ξεκινώντας τη βόλτα μας στη Νέα Παραλία από την πλευρά του Λευκού Πύργου.
Πρόκειται για ενοποίηση τριών χώρων ουσιαστικά, χωρίς περιφράξεις, με πολύ πράσινο και τη διαμορφωμένη πλατεία μπροστά από το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου γεμάτη με προσβάσιμους πίδακες συντριβανιών.
                                  

Ένας ιδιαίτερα όμορφος τρόπος να δεις τη Θεσσαλονίκη από τη θάλασσα. Τα καραβάκια που λειτουργούν ως πλωτά μπαρ, καφετέριες, εστιατόρια σε όλη τη διάρκεια της ημέρας αλλά και της νύχτας.


Η παραλία είναι προορισμός για τους περιπατητές που θέλουν να απολαύσουν τον ήλιο,τη θάλασσα και τον ουρανό της Θεσσαλονίκης αλλά και για όσους επιλέγουν μια εναλλακτική μορφή βόλτας.


Ομπρέλες" του Γιώργου Ζογγολόπουλου,  βρίσκονται από το 1997 στηνΝ. παραλία της  Θεσσαλονίκης  τότε Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, έργο που είχε παρουσιάσει ο διαπρεπής γλύπτης στην Μπιενάλε της Βενετίας το 1995.



Η ανάπλαση του παραλιακού μετώπου έδωσε μια σημαντική ανάσα στον δημόσιο χώρο και λειτούργησε θετικά στην εικόνα της πόλης. Η Νέα παραλία Θεσσαλονίκης έχει πάρει 12 βραβεία και πολύ συμαντικές διεθνείς διακρίσεις.



Η ιδιαίτερη σημασία της περιοχής έγκειται στο ότι παρά το μικρό μέγεθός της, δίνει στον επισκέπτη μία εικόνα πώς ήταν χτισμένη η Θεσσαλονίκη πριν το ξέσπασμα της φωτιάς του 1917 που ισοπέδωσε το 70% της πόλης.                                                                                                                                                                                                                

Τα Λαδάδικα είναι μία ιστορική συνοικία της πόλης της Θεσσαλονίκης. Χωρίζεται στις περιοχές Λαδάδικα και Άνω Λαδάδικα. Η περιοχή βρίσκεται κοντά στο Λιμάνι Θεσσαλονίκης και για αιώνες ήταν ένα από τα πιο σημαντικά εμπορικά κέντρα της πόλης. Η ίδια η ονομασία Λαδάδικα προέρχεται από την ύπαρξη πολλών καταστημάτων χονδρικής στην περιοχή όπου πωλούνταν κυρίως ελαιόλαδο. Ο ιδιαίτερος αρχιτεκτονικός ρυθμός των κτιρίων του 19ου αιώνα διατηρείται και προστατεύεται.


Σήμερα, έχοντας περάσει από διαδικασίες αναπαλαίωσης κατά την δεκαετία του 1980, τα Λαδάδικα αποτελούν μία ψυχαγωγική περιοχή της Θεσσαλονίκης  όπου στεγάζονται πολλά μπαρ, νυχτερινά κέντρα διασκέδασης, εστιατόρια και ταβέρνες, εκεί όπου κάποτε βρίσκονταν καταστήματα πώλησης λαδιού και εμπορικές αποθήκες. Στα Λαδάδικα βρίσκονται οι πλατείες Μοριχόβου, η πλατεία Πετρακάκι, και στα άνω Λαδάδικα η πλατεία Εμπορίου με έξοδο προς την οδό Πολυτεχνείου.



Η ιστορία του ξεκινάει την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και εμφανίζεται κυρίως στην Κωνσταντινούπολη και τη Θεσσαλονίκη.
Η λέξη κουλούρι προέρχεται από τη βυζαντινή λέξη «κολλίκιον», που αναφέρεται σε πολλά βυζαντινά κείμενα.
Στην Πόλη οι κουλουρτζήδες διαλαλούσαν το εμπόρευμά τους με την ονομασία «κουλούρι Θεσσαλονίκης». Θα το βρείτε σχεδόν σε κάθε γωνιά της πόλης, σε φούρνους αλλά και σε πλανόδια στάντ.


Η μπουγάτσα Θεσσαλονίκης, μήκους 2,5 μέτρων, με γέμιση τυρί και ρύζι, κέρδισε τις εντυπώσεις στο Παρίσι, στη διεθνή έκθεση Γεωργίας «Salon international de l' Agriculture», στα τέλη Φεβρουαρίου του 2008.
Η μπουγάτσα είναι πίτα από φύλλο, με γέμιση συνήθως κρέμα ή τυρί, αν και συναντάται και σε άλλες γεύσεις, όπως με κιμά, σπανάκι ή με κρέμα κακάο.
Στην Ελλάδα την έφεραν μικρασιάτες πρόσφυγες κάνοντάς την ιδιαίτερα δημοφιλή στη Βόρεια Ελλάδα.
Σερβίρεται κομμένη σε κομμάτια μεγέθους μπουκιάς
(και, η γλυκιά, πασπαλισμένη με ζάχαρη άχνη ή/και κανέλα.)

Η λέξη «σουβλάκι» προέρχεται από τη σούβλα, που με τη σειρά της προέρχεται από το λατινικό subulus.Το σουβλάκι είναι ελληνικό έδεσμα από ψημένα κομμάτια κρέατος, το οποίο είναι ονομαστό σε όλο τον κόσμο και σερβίρεται κυρίως σε ειδικά καταστήματα (σουβλατζίδικα)  Η συνταγή είναι γνωστή από την ελληνική αρχαιότητα.  Συνδύαζε κομμάτια από ψητό κρέας, πίτα, τυρί και άνηθο και σερβιριζόταν με ζουμί.

                                                                                           
Το τρίγωνο Πανοράματος ή τρίγωνο Θεσσαλονίκης είναι κλασικό σιροπιαστό γλυκό.  Αποτελείται από ένα χωνάκι φύλλου κρούστας σε τριγωνικό σχήμα στο οποίο τοποθετείται κρέμα. Θεωρείται σημαντικό η κρέμα να τοποθετείται λίγο πριν την κατανάλωση ώστε να μην μαλακώνει το φύλλο.    
                     
 
Με παραδοσιακή συνταγή, άριστης ποιότητας υλικά,τσουρέκια κλασικά πασπαλισμένα με αμύγδαλο με λευκή σοκολάτα ή μαύρη σοκολάτα. Το τσουρέκι Θεσσαλονίκης είναι το καλύτερο.
Δεν το λέμε εμείς, όλοι το λένε!
                                                                                                                                     

Η Θεσσαλονίκη είναι πόλη των εκπλήξεων.
Αν την «περπατήσεις» από άκρη σε άκρη και έρθεις σε επαφή με μόνιμους κατοίκους που την έχουν «ζήσει» από γενιά σε γενιά, θα αντιληφθείς χωρίς αμφιβολία πως το μυστικό της πόλης είναι ο διαχρονικά πολυδιάστατος χαρακτήρας της. Είναι αμέτρητα τα στοιχεία που την συνθέτουν και ο επισκέπτης τα εκλαμβάνει όλα μαζί ως σπάνια γοητεία.


Η Θεσσαλονίκη είναι πόλη με ιστορική διαχρονία, ιστορική αστική διάρκεια, πληθυσμιακές εναλλαγές, αλλά πάντα με ταυτότητα πόλης και ουδέποτε κωμόπολης.


Πόλη των ποιητών, των φοιτητών, των μουσικών, πόλη του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, και των Μικρασιατών προσφύγων.