ΑΜΟΥΛΙΑΝΗ

Το νησί ήταν αγιορείτικο μετόχι ως το 1925, όπου και παραχωρήθηκε σε Μικρασιάτες πρόσφυγες. Με την αλιεία ως κύριο επάγγελμα αλλά και με την εμπορική ναυτιλία οι Αμμουλιανιώτες πρόκοψαν γρήγορα.
Πολιούχος του νησιού είναι ο Αγιος Νικόλαος του οποίου η εκκλησία χτίστηκε στην κεντρική πλατεία του νησιού το 1896 .Πριν από κάποια χρόνια στο νησί δεν υπήρχαν πολλά ξενοδοχεία, ταβέρνες και μπαράκια. Σήμερα, η Αμμουλιανή βρίσκεται σε τροχιά ανάπτυξης.

Πρόκειται για ένα νησί καταπράσινο, γραφικό, γεμάτο μοναδικές παραλίες.
Η ακτή Πόρτο Άγιο έχει βραβευθεί με γαλάζια σημαία ενώ στην πίσω μεριά της Αμμουλιανής υπάρχουν και πολλές άλλες μικρές παραλίες που χρειάζεται βάρκα για να τις επισκεφθείς.

Ολόφρεσκο ψάρι σε κάθε ταβερνάκι του νησιού και σε απόλυτα φιλικό περιβάλλον διακρίνονται για την ποιότητα του φαγητού και τις αρκετά χαμηλές τιμές.

Μην χάσετε την μοναδική εμπειρία να απολαύσετε μία θαλάσσια κρουαζιέρα στο Άγιο Όρος για να θαυμάσετε την Μοναστική Πολιτεία.

   Η Αμουλιανή είναι ένας μαγευτικός συνδυασμός χρυσής και ψιλής αμμουδιάς, γαλαζοπράσινης θάλασσας.

Ένας μύθος λέει ότι ο Θεός ακούμπησε με το δάχτυλό του το 3ο πόδι και γι’αυτό η περιοχή αυτή είναι τόσο όμορφη!!


Ο Διάπορος είναι ένα νησάκι με ρηχά, ζεστά, τυρκουάζ νερά και βρίσκεται στη Σιθωνία στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής απέναντι από τη Βουρβουρού.

Έχει έκταση 3,2 τ.χλμ. και έναν τεράστιο κόλπο ( φυσικό λιμάνι ) 700 μέτρων.
Στον Διάπορο βρίσκονται πολλά ακόμα μικρότερα νησάκια, διάσπαρτα στα νερά του κόλπου της Βουρβουρούς, όπως το Αμπελίτσι, η Καλόγρια, το Περιστέρι, ο Άγιος Ισίδωρος και το Πρασονήσι, που σας περιμένουν να τα ανακαλύψετε κι αυτά.


                                                                                                                                                                    Το τοπίο είναι μαγευτικό και εντυπωσιακό,αντικρίζοντας τα κρυστάλλινα νερά και τα περίτεχνα βράχια. Τα νερά είναι ρηχά και ζεστά κατάλληλα για χειμερινούς κολυμβητές. Η πρόσβαση στην υπέροχη παραλία γίνεται φυσικά με σκάφος, αφού ο διάπορος είναι νησάκι.


Ο Διάπορος είναι πολύ κοντά από τη Βουρβουρού! Μπορείτε να πάτε με ιδιωτικό σκάφος ενώ υπάρχουν επίσης οργανωμένες εκδρομές με βάρκα που κάνουν μια περιήγηση γύρω από όλα τα νησάκια ή σας αφήνουν σε μια από τις παραλίες του νησιού για λίγες ώρες.


                                                                                                                                                                    Είναι ένα ακατοίκητο νησί, ακριβώς απέναντι από το Νέο Μαρμαρά Χαλκιδικής,ο οποίος απέχει 125 χλμ. περίπου από τη Θεσσαλονίκη.

 

Το Κέλυφος απέχει απο τον Ν.Μαρμαρά  περίπου 2 ναυτικά μίλια. Έχει μία και μοναδική παραλία, η οποία ξεχωρίζει για τα κρυστάλλινα σμαραγδένια νερά της.

      Μπορείτε να το επισκεφθείτε με δικό σας σκάφος ή με βάρκες που ακολουθούν τη διαδρομή.

                                                                                                                                                                                                                            ΘΑΣΟΣ - ΘΑΣΟΠΟΥΛΑ -ΚΟΙΝΥΡΑ


Το νησί Θάσος βρίσκεται στη βόρεια Ελλάδα, και διοικητικά υπάγεται στο Νομό Καβάλας, δηλαδή απέναντι από τις ακτές της Ανατολικής Μακεδονίας. Μια απόσταση 18 ναυτικών μιλίων τη χωρίζει από την Καβάλα και μόλις 6 μίλια από την Κεραμωτή και το Αεροδρόμιο της Καβάλας.

Η Θάσος είναι το ιδανικότερο νησί για διακοπές και για ολιγοήμερες εκδρομές. Ο Λιμένας είναι η πρωτεύουσα αλλά και λιμάνι του νησιού.
Η προϊστορική περίοδος του νησιού αποκαλύφτηκε με ανασκαφές στην περιοχή της Ακρόπολης του Κάστριου. Οι ανασκαφές έγιναν από την αρχαιολογική υπηρεσία της Καβάλας και έφεραν στο φως τον σημαντικότερο όλων των οικισμών της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης για εκείνη την εποχή (κοντά στο σημερινό Ποτό) Επίσης, στο χωριό Σωτήρας, ανακαλύφθηκε οικισμός της Εποχής Χαλκού τα τείχη του οποίου σώζονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θάσου.

Το νησί της Θάσου διαθέτει σημαντικό ορυκτό πλούτο, από τα αρχαία χρόνια: εξόρυξη βασικών και πολύτιμων μετάλλων, ώχρας, μαρμάρων κ.α.

Η θασίτικη δόμηση επηρεάζεται από το κλίμα, τα διαθέσιμα υλικά (κυρίως ξύλο και πέτρα), την ύπαρξη κατάλληλου και πόσιμου νερού, τον προσανατολισμό, καθώς από την θέση, που εξαιτίας της απειλής πειρατικών επιδρομών καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την τοποθεσία ίδρυσης των οικισμών.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον στην κατάφυτη από ελαιώνες Θάσο, παρουσιάζει και το Μουσείο Ελιάς και Ελαιολάδου, που βρίσκεται στην Σκάλα Πρίνου.


Το πράσινο παντού γύρο μας αγκαλιάζει το γαλάζιο της θάλασσας. Η Θάσος είναι το ιδανικότερο νησί για διακοπές περιπέτειας. 

Η πρόσβαση στις περισσότερες παραλίες της Θάσου, ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες, είναι πολύ εύκολη και πραγματοποιείται άνετα με αυτοκίνητο.

Οι παραλίες της Θάσου είναι για όλα τα γούστα και κατάλληλες για όλες τις ηλικίες.


ΘΑΣΟΠΟΥΛΑ


ΚΟΙΝΥΡΑ

Τα Κοίνυρα είναι κατοικημένη νησίδα στα ανατολικά της Θάσου, απέναντι από τα Κοίνυρα της Θάσου. Έχει έκταση 1,356 τετραγωνικά χιλιόμετρα με μέσο υψόμετρο τα 50 μέτρα.

Το ιδιωτικό νησάκι των Κοινύρων το «Κοινυριώτικο» όπου σώζεται ακόμη το σπίτι του ιδιοκτήτη του. Το νησάκι είναι κατάφυτο από πεύκα και αγριελιές ενώ οι απόκρυμνες βραχώδεις παραλίες του, κάνουν αρκετά δύσκολη την πρόσβαση σ’ αυτό. Οι ψαράδες της περιοχής θεωρούν τα νερά γύρω από το νησάκι έναν από τους πλουσιότερους ψαρότοπους.


Η Σαμοθράκη αποτελεί τον ομώνυμο δήμο και υπάγεται διοικητικά στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου.

Το νησί απέχει 24 ναυτικά μίλια από την Αλεξανδρούπολη η επιφάνεια του νησιού είναι 178 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ η υψηλότερη κορυφή του έχει υψόμετρο 1.611 μέτρα. Με αυτό το ύψος, η Σαμοθράκη είναι το ψηλότερο ελληνικό νησί στο Αιγαίο -με την εξαίρεση των δύο μεγαλονήσων, της Κρήτης και της Έβοιας.
                             

Το όνομα του βουνού είναι Σάος, αλλά οι ντόπιοι το ονομάζουν «Φεγγάρι» (όπως και την υψηλότερη κορυφή του), γιατί είναι «τόσο ψηλό που κρύβει το φεγγάρι».



Η Σαμοθράκη είναι παγκοσμίως γνωστή λόγω του διάσημου αρχαιοελληνικού αγάλματος της Νίκης το οποίο βρέθηκε το 1863 στο νησί στο  "Ιερό των Μεγάλων Θεών."
 

Η ανασκαφή πραγματοποιήθηκε με επικεφαλής τον Κάρολο Σαμπουαζό ( Γάλλος υποπρόξενος της Ανδριανούπολης ) ο οποίος είχε λάβει την άδεια από τους Οθωμανούς για την αρχαιολογική αποστολή.
 

Το άγαλμα έχει ύψος 3,28 μ. (με τα φτερά) και 5,58 μ. με την μαρμάρινη πλώρη πλοίου πάνω στην οποία είναι τοποθετημένο σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.  Από ελληνικής πλευράς έχουν γίνει διάφορες κινήσεις και προσπάθειες για την επάνοδο της Νίκης της Σαμοθράκης στην Ελλάδα, αλλά αυτό δεν στάθηκε δυνατό. 



Η Σαμοθράκη είχε μεγάλο θρησκευτικό ενδιαφέρον λόγω των ΚαβείριωνΜυστηρίων.Τα μυστήρια τελούνταν στο χώρο του " Ιερού των μεγάλων θεών. "Ο Βασιλιάς Φίλιππος ήταν μυημένος στα μυστήρια της Σαμοθράκης, όπου και γνώρισε την Ολυμπιάδα την μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που ήταν και ιέρεια των Καβείρων.


Η Σαμοθράκη είναι και παραμένει ένα διαμάντι ακατέργαστο που λίγοι το χαίρονται. Η ιδιαιτερότητα του νησιού οφείλεται στην άγρια παρθένα φύση με τα απότομα βουνά,τις πηγές, τους καταρράκτες, τις μικρές λίμνες κατά μήκος των ρεμάτων στις πλαγιές του βουνού - οι ντόπιοι τις ονομάζουν «βάθρες».

Η θαλάσσια περιοχή γύρω από την Σαμοθράκη είναι μια από τις πλουσιότερες σε ολόκληρη τη Μεσόγειο όσον αφορά τη θαλάσσια και υποβρύχια ζωή που φιλοξενεί. Αν ψάχνεται παραλία με άμμο στην Σαμοθράκη θα βρείτε μόνο μία το όνομα αυτής "παχια άμμος" με κρυστάλλινα, καταγάλανα νερά.


Βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο του νησιού, περίπου 17 χιλιόμετρα από την Καμαριώτισσα,κεντρικό λιμάνι του νησιού.


Τα Θερμά ειναι ένα μικρό χωριό που περιβάλλεται από πλατάνια, καρυδιές και καστανιές. Στο χωριό βρίσκονται θερμές θειούχες πηγές οι οποίες στεγάζονται στο Δημοτικό Υδροθεραπευτήριο.Κατάλληλο για:
Ρευματοειδή Αρθροίτιδα,
Αρθροπάθειες,
Περιφερειακές Αγγειοπάθειες,
Δερματοπάθειες,
Γυναικολογικές Παθήσεις.


Από εδώ επίσης ξεκινούν οι διαδρομές ανάβασης προς το όρος Σάος  και  οι γνωστοί καταρράκτες της Γριάς Βάθρας. Η πεζοπορική διαδρομή για να γνωρίσετε τις ομορφιές του Φονιά είναι εύκολη, ειδικά μέχρι την πρώτη βάθρα. Το πιο όμορφο κι εντυπωσιακό σημείο του Φονιά όμως, είναι η Κλείδωση. Πρόκειται για καταρράκτη με ύψος 35 μέτρων.

 Η Χώρα της Σαμοθράκης απέχει 6 χιλιόμετρα από το λιμάνι της Καμαριώτισας . Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στους πρόποδες του όρους Σάος, μέσα στα πεύκα, πάνω από τα ερείπια του μεσαιωνικού κάστρου των Gattiluzzi (1300-1400).
  

Από τη Χώρα ξεκινούν και τα οδοιπορικά προς το όρος Σάος και την κορυφή του, το Φεγγάρι. Η Χώρα έχει από τα πιο όμορφα πλακόστρωτα δρομάκια και καλντερίμια, με μικρά διώροφα σπιτάκια κολλητά το ένα με το άλλο. Τα σπίτια είναι διατεταγμένα με τέτοιον τρόπο ώστε να μην "κόβουν" ποτέ τον ήλιο το ένα στο άλλο.


Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τη σπεσιαλιτέ του νησιού, το παραδοσιακό κατσικάκι της Σαμοθράκης σε κάποια από τις πολλές ταβέρνες του νησιού. Το νησί έχει άφθονα κατσίκια και οι κάτοικοι του νησιού είναι μερακλήδες στο μαγείρεμα τους.


Η Σαμοθράκη είναι μοναδική αλλά και ιδιαίτερη!  Ζήσε κάθε γωνιά του νησιού και βρες μια μικρή όαση γεύσης και δροσιάς, με μια παγωμένη μπύρα " FONIAS " από τη Μικροζυθοποιία Σαμοθράκης.

ΒΑΣΙΛΙΚΑ - ΑΓ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

 Τα Βασιλικά βρίσκονται νοτιοανατολικά της Θεσσαλονίκης, στην κοιλάδα του Ανθεμούντα. Η πρώτη γνωστή αναφορά του ονόματος στις πηγές ανάγεται στο έτος 1904 και προέρχεται από αγιορείτικο έγγραφο. Το 1821 τα Βασιλικά συμμετείχαν στην επανάσταση της Χαλκιδικής και υπέστησαν ολοκληρωτική καταστροφή. Στις 10 Ιουνίου του 1821 διεξήχθη η Μάχη των Βασιλικών, όπου έπεσε μαχόμενος ο Καπετάν Στάμος Χάψας με 68 αγωνιστές.

Τα οστά των Μακεδονομάχων, τοποθετήθηκαν σε ειδικό οστεοφυλάκειο. Στο σημείο αυτό οι κάτοικοι του χωριού του Καπετάν Νταφώτη ανέγειραν σχετικό μνημείο. Το μνημείο βρίσκεται στην Ανατολική κύρια είσοδο της Ι.Μ της Αγ. Αναστασίας.


  

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΛΥΤΡΙΑΣ (η ίδρυση της στα τέλη του 9ου αιώνα και την εποχή της δυναστείας των Μακεδόνων)

Σαράντα χιλιόµετρα από το κέντρο της Θεσσαλονίκης, µέσω της εθνικής οδού που συνδέει τη νύµφη του Θερµαϊκού µε τη Σιθωνία και το Άγιον Όρος, προβάλει η ιστορική κωµόπολη Γαλάτιστα. Δεσπόζει σε υψόµετρο 460 µ. πάνω από την εύφορη πεδιάδα του Ανθεµούντα, η οποία χάνεται στον ορίζοντα ακολουθώντας την κοίτη του οµώνυµου ποταµού προς τη θάλασσα.

Η πεδιάδα πήρε το όνοµά της από την αρχαία πόλη της Μυγδονίας «Ανθεµούς», και σύµφωνα µε τη µυθολογία ο πρώτος βασιλιάς της, ο Μέροπας, σκοτώθηκε σε µονοµαχία µε τον Σίθωνα, γιο του Ποσειδώνα, όταν ζήτησε σε γάµο τη κόρη του Παλλήνη.

Αν και η θέση της αρχαίας Ανθεµούντας δεν έχει εξακριβωθεί, έχουν εντοπιστεί στην περιοχή της Γαλάτιστας προϊστορικές και µεταγενέστερες εγκαταστάσεις, τµήµατα οικοδοµικών λειψάνων και επιγραφές.
  Ανθρώπινες εγκαταστάσεις υπάρχουν από την προϊστορική ακόμα εποχή, ενώ η συνώνυμη με το ποτάμι πόλη Ανθεμούς, αποτέλεσε μήλον της έριδος μεταξύ Αθηναίων και Μακεδόνων, μέχρι που ο Φίλιππος Β΄ την ενέταξε οριστικά στο Mακεδονικό βασίλειο το 355 π.Χ.

  Η κοιλάδα του Ανθεμούντα  ήταν πλούσια και πολυάνθρωπη, αφού στο ιππικό των Εταίρων του Μεγάλου Αλεξάνδρου υπήρχε ολόκληρη ίλη από εκεί, η Ανθεμουσία. Πιθανολογείται δε, πως εταίροι της εν λόγω ίλης έμειναν μόνιμα σε μια πόλη της επαρχίας Οσροηνής στη Μεσοποταμία, την οποία και μετονόμασαν σε «Ανθεμουσιάδα».

      Στην Eλληνική μυθολογία, ο Ανθεμούντας έχει μια θέση μέσα στους άθλους του Ηρακλή. Βλέπετε, σύμφωνα με μία εκδοχή του μύθου, εδώ ήταν που πρόλαβε τον ήρωα ο τρικέφαλος (ή τρισώματος) γίγαντας Γηρυόνης, προκειμένου να πάρει πίσω τα βόδια που τού είχε αρπάξει ο Ηρακλής. Αντί για βόδια όμως, χτυήθηκε ένα βέλος, που ήταν βουτηγμένα στο φαρμάκι της Ύδρας και ο μεν Γηρυόνης σκοτώθηκε ο δε Ηρακλής πήγε τα βόδια στον Ευρυσθέα.

    Η Ανθεμούς  ήταν μια πανέμορφη περιοχή (αν το σκεφτείτε λίγο, είναι εύκολο να κάνετε τον συνειρμό Ανθεμούς – λουλουδοστόλιστη) στα νοτιοδυτικά της αρχαίας Μυγδονίας, η οποία με τη σειρά της αντιστοιχεί περίπου στο σημερινό νομό Θεσσαλονίκης.

                                                    Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΑΤΙΣΤΑΣ

    Σε κώδικα που σώζεται στο αρχείο της Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους και που χρονολογείται από το 897 µ.Χ., αναφέρεται η ύπαρξη του πύργου της «Γαλάτισσας»* και θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως το κτίσµα αυτό ήταν η αρχική οικοδοµική φάση του πύργου που υψώνεται σήµερα επιβλητικός και απόµακρος µέσα στον οικισµό.

    Σήµα κατατεθέν της σηµερινής Γαλάτιστας, ο πύργος, ήταν την εποχή της κατασκευής του συνδεδεµένος γεωγραφικά, οικονοµικά και διοικητικά µε το Άγιον Όρος και αποτελούσε µέρος ενός δικτύου προπυργίων που φύλαγαν τα µοναστηριακά και ιδιόκτητα κτίσµατα της Χαλκιδικής.

Γύρω από τον πύργο η λαϊκή παράδοση δηµιούργησε το θρύλο της βασίλισσας Γαλατείας η οποία έµεινε στον πύργο µαζί µε τον σύζυγο της Άνθιµο. Λέγεται πως ο πύργος τότε ήταν περιβαλλόµενος από πυκνό δάσος µε αποτέλεσµα να µην είναι ορατός από τα παράλια και προστατευµένος από τις πειρατικές επιδροµές. Μια µέρα, όµως, ενώ η Γαλατεία πήγαινε για νερό στη βρύση της έπεσε το κουβάρι και κύλισε ως τα Βασιλικά όπου το βρήκαν οι πειρατές και τυλίγοντάς το οδηγήθηκαν στον πύργο. Η άτυχη βασίλισσα σκοτώθηκε και η παράδοση θέλει να έδωσε το όνοµα της στο χωριό.

  Οι εργασίες αποκατάστασης του πύργου δεν αλλοίωσαν την µορφή του ώστε να αντιλαµβάνεται ο επισκέπτης τον πύργο στην αρχική του κατάσταση όπως διασώθηκε στο χρόνο. Με την ευκαιρία των εργασιών αποκατάστασης, η ΕΒΑ έκανε µια ανασκαφή στο εσωτερικό του πύργου και γύρω από αυτόν, η οποία έφερε στο φως κεραµικά του 12ου-15ου αι. , περίοδος που πρέπει να συµπίπτει µε τη χρήση του πύργου. Βρέθηκαν επίσης αρκετές αιχµές από βέλη καθώς και σπιρούνια από καβαλάρηδες. Τα ευρήµατα αυτά εκτίθενται σε βιτρίνες στο εσωτερικό του πύργου, ο οποίος ανοίγει για το κοινό µόνο την ηµέρα των Θεοφανείων.

                                                                 ΒΑΒΔΟΣ                                                                         ΟΒάβδος είναι ορεινό κεφαλοχώρι της κεντρικής Χαλκιδικής και βρίσκεται πάνω στον αυχένα, διακλάδωσης του Χολομώντα, η οποία καταλήγει στο μεγάλο έμβολο του Θερμαϊκού κόλπου.          Ο Βάβδος απέχει 47 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη, 23χλμ. από τον Πολύγυρο και 23χλμ. από τα Μουδανιά (μέσω Σήμαντρων).

Η ονομασία του χωριού πιθανότατα οφείλεται σε Ρωμαίο χιλίαρχο, ο οποίος εγκαταστάθηκε στην περιοχή περίπου στα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ. Οι αρχαιότερες πηγές που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη του χωριού και την κατοίκηση του ανάγονται στο 14ο αιώνα. Ο Ρωμαίος αυτός στρατηγός εγκατέ¬στησε στην Κορυφή του βουνού του Βάβδου, στο υψόμετρο 1050 μ. που φέρει και σήμερα το όνομα "ΒΙΓΛΑ" και έχει ευρύτατο ορίζοντα, παρατηρητήριο, για να ελέγχει τον κόλπο του Θερμαϊκού και την γύρω περιοχή και να την προφυλάσσει από τους πειρατές.

 
Ο Βάβδος, όπως και τα περισότερα χωριά της Ελλάδας, είναι γεμάτος μεγάλες και μικρές εκκλησίες καθώς και με μικρά εξωκλήσια τα οποία είναι διάσπαρτα μέσα κα έξω από το χωριό.


   Ο Βάβδος ανήκει στα Μαντεμοχώρια. Τα Μαντεμοχώρια ήταν μια ομάδα 12 κωμοπόλεων και των 360 οικισμών που συγκροτούσαν αυτόνομη συνομοσπονδία και υπάγονταν στην διοικητική αρχή της αυτοκρατορίας των Οθωμανών. Η ομάδα αυτή των κοινοτήτων ονομαζόταν ‘’Μαντεμοχώρια’’ και η στρατηγική τους λειτουργία είχε σκοπό την εξόρυξη, την επεξεργασία και την τροφοδοσία με καθαρό μετάλλευμα αργύρου την Οθωμανική αυτοκρατορία.

Οι Βαβδινοί έλαβαν μέρος στην Επανάσταση του 1821 και πολέμησαν πλάι στον Εμμανουήλ Παππά και τον Καπετάν Χάψα στη μάχη των Βασιλικών. Οι Τούρκοι μετά απ’ αυτήν τη μάχη έκαψαν το χωριό.
                                                       ΤΑ ΜΕΤΑΛΕΙΑ  
  Τα μεταλλεία Βάβδου βρίσκονται 5 χλμ. νότια του χωριού και καταλαμβάνουν μια έκταση 27.000 στρεμμάτων. Επικοινωνούν με χωματόδρομους με τον Βάβδο (από Λουκοβίτη και Αγ. Τριάδα), με την Γαλάτιστα (από Μπανίκοβη, 14 χλμ.), με τα Σήμαντρα και την Ν. Τένεδο .
                                                                                     
  Το βιομηχανικό ερείπιο του εργοστασίου της εταιρίας MAGNOMIN ETME A.E. (θυγατρική της Αυστριακής εταιρίας RANDEX) στέκεται και υπενθυμίζει την πρόσφατη και παλαιοτέρα ιστορία του.


      Η φύση προίκισε τον Βάβδο και ενέπνευσε τους παλιότερους να θεμελιώσουν εδώ στο βουνό -στη σκιά της Βίγλας- το καλύβι τους χαρίζοντας σ’ αυτούς αυτό το πανόραμα, την φυσική ομορφιά, το δάσος και το υγιεινό κλίμα.
                                                                                                 
     Η σημερινή εικόνα και όψη του χωριού μπορούμε να πούμε πως έχει πολλά στοιχεία του ορεινού αυθεντικού χαρακτήρα του και εναρμονίζεται με το φυσικό του περιβάλλον. 

                                                   Νικολάος Γερμανός ιδρυτής της Δ.Ε.Θ
           Στο Βάβδο βρίσκεται το σπίτι του Νικολάου Γερμανού, ιδρυτού της Δ.Ε.Θ                                                                        «Πέθανε τρέχοντας για την έκθεση»
Έκθεση που δημιούργησε, με τους τότε 350.000 επισκέπτες και 5000 εκθέτες, δεν χωρούσε πια στο Πεδίον του Άρεως, όπου φιλοξενείτο και έπρεπε να αλλάξει χώρο: σε γενικές γραμμές, αυτό που είχε δηλώσει ο Νικόλαος Γερμανός ήταν ότι εάν έως τού χρόνου δεν εξασφαλίσει καινούργιο χώρο, θα αυτοκτονήσει......Η ειρωνεία είναι ότι αυτό γράφτηκε έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του και παρότι τον χώρο τον "κέρδισε", ο ίδιος πέθανε, όχι αυτοκτονώντας βέβαια, αλλά από καρδιακή προσβολή. 
                 

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1926 και επιβίωσε χάρη στην πρωτοβουλία του πολιτικού και επιστήμονα Νικόλαου Γερμανού, και ιδιαίτερα χάρη στην ικανότητά του να συσπειρώσει ένα μεγάλο αριθμό προσωπικοτήτων της Θεσσαλονίκης γύρω από τον κοινό στόχο, παρακάμπτοντας τις πολιτικές διαιρέσεις.
 
ΑΓ. ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ

Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Χολομώντα. Είναι πολύ κοντά στην Θεσσαλονίκη μόλις 50 χλμ. και απέχει από τον Πολύγυρο μόλις14 χιλιόμετρα. Το χωριό έλαβε το όνομά του από το μεταβυζαντινό εξωκλήσι του Αγίου Προδρόμου, το οποίο κατέχει σημαντική θέση για τον οικισμό.

Περίπου στα 2 χλμ. έξω απο το χωριό συνανάμε ένα καταπράσινο χώρο αναψυχής, όπου και βρίσκεται το εξωκκλήσι του Αγίου Προδρόμου από το 1851.

Στον Άγιο Πρόδρομο, υπάρχει πάντα δροσιά, καθώς τον διασχίζει ο Ολύνθιος ποταμός και είναι γεμάτος πλατάνια!  


  Ο Αγ. Πρόδρομος μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί τουριστικά γαστρονομικός προορισμός. Στις παραδοσιακές ταβέρνες, 17 στον αριθμό ο επισκέπτης μπορεί να γευτεί ιδιαίτερες γεύσεις από κρέατα κάθε λογής της Χαλκιδικής με αγαπημένο το πασίγνωστο σουβλάκι Αγίου Προδρόμου, το οποίο μάλιστα έχει βραβευτεί από την κυβέρνηση της Νεας Ζηλανδίας.

Μπορεί, επίσης να γευτεί το παραδοσιακό ψωμί και τα τοπικά γλυκά με κυριότερη επιλογή το γιαούρτι με μέλι.
Λόγω της θέσης του, βέβαια, προσελκύει τους περαστικούς, έστω και για ένα γεύμα.
   ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟ  

Το Παλαιόκαστρο βρίσκεται στα βόρεια του Πολυγύρου στους πρόποδες του Χολομώντα. Απέχει 8 χλμ. από τον Πολύγυρο και 58 χλμ.από τη Θεσσαλονίκη. 

Η ιστορία του Παλαιοκάστρου είναι μακρόχρονη και πραγματικά χάνεται μέσα στα βάθη των αιώνων, ξεκινώντας από την εποχή του χαλκού.   Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της πορείας στο χρόνο είναι οι συχνές αλλαγές τοποθεσίας του χωριού μέσα σε ένα πολύ μικρό γεωγραφικό χώρο. Επιβεβαιωμένες είναι πέντε τέτοιες αλλαγές θέσης. Η πρώτη θέση κατοίκισης εντοπίζεται στη θέση Καστρούδι από την πρώιμη εποχή του χαλκού και να φτάνει μέχρι την πρώιμη εποχή του σιδήρου από το 3.000 π.Χ. μέχρι το 1.000 π.Χ.
                           Η πρώτη ονομασία αυτού του χωριού ήταν Αγία Παρασκευή. 

Η Αγία Παρασκευή, πρώτη ενοριακή εκκλησία του παλιού χωριού. Η πέτρινη εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στο παλιό χωριό χτισμένη το 1864, ενώ το καμπαναριό της χτίστηκε το 1909. Το πέτρινο δημοτικό σχολείο στο παλιό χωριό. Σώζονται χαλάσματα από δυο νερόμυλους.
   Η πέμπτη και τελευταία μετακίνηση και εγκατάσταση έγινε στην σημερινή θέση του χωριού, με τοπωνύμιο “Ίσιωμα” και αργότερα “Διασταύρωση”.
Αφορμή αποτέλεσε ο σεισμός που έγινε το 1956 στη λίμνη Βόλβη. Τα πρώτα 13 σπίτια άρχισαν να χτίζονται από το 1962 με δάνεια που δόθηκαν για τους σεισμόπληκτους. Η μεγαλύτερη μετοίκιση όμως άρχισε να γίνεται από το 1968, στη διάρκεια της επταετίας, με τα αγροτικά δάνεια που δίνονταν σ’ όλη την χώρα. Το μέρος επιλέχθηκε γιατί ήταν τότε σημαντικό κομβικό σημείο στο οδικό δίκτυο της κεντρικής Χαλκιδικής .
    
Το κάστρο που έδωσε το όνομα στο χωριό καταλαμβάνει την κορυφή ενός λόφου με μέγιστο υψόμετρο 767μ. και έχει υπέροχη θέση θέας. Ολόκληρος ο οικισμός του παλιού χωριού, έχει κηρυχθεί διατηρητέος.


 Το δάσος του Παλαιοκάστρου, που καταλαμβάνει το νότιο-δυτικό μέρος του όρους Χολομώντα, στο οποίο κυριαρχούν οι βελανιδιές, και διασχίζεται από τα ποτάμια της Βατόνιας και του Καβρόλακκα. Υπάρχουν αρκετές σπηλιές περιμετρικά του χωριού με κυριότερες την Τριακότρυπα ή Δρακότρυπα στα ανατολικά και της Γούρνας στα δυτικά.


    ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ

  Ο Ταξιάρχης, βρίσκεται κάτω από την κορυφή του Χολομώντα και απέχει 71 χλμ. από τη θεσσαλονίκη και από τον πολύγυρο 17 χλμ.  Το όνομα του χωριού οφείλεται στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, ο ναός του οποίου βρίσκεται σε αυτό.

  Ο οικισμός παρουσιάζει ενδιαφέρον και προσελκύει πολλούς επισκέπτες όλες τις εποχές του χρόνου. Στον οικισμό μπορεί κανείς να δει πολλά διατηρητέα κτήρια, τα οποία αποτελούν δείγματα της τοπικής αρχιτεκτονικής.
Ο Ταξιάρχης Χαλκιδικής δραστηριοποιείται παραδοσιακά με την καλλιέργεια και πώληση ελάτων και διαθέτει στην Ελληνική αγορά το 75% των χριστουγεννιάτικων δένδρων.

 Η Θαυματουργή εικόνα του Αγίου Αρχάγγελου Μιχαήλ.                                                            Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, οι Τούρκοι έκαναν επιδρομή στο χωριό. Οι κάτοικοι στην προσπάθεια τους να σωθούν εγκατέλειψαν το χωριό παίρνοντας μαζί τους τη θαυματουργή εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.

  Καθώς οι Τούρκοι κόντευαν να πιάσουν τους φυγάδες, αυτός που κρατούσε την εικόνα, την έκρυψε σε κάποια μικρή σπηλιά στην περιοχή που ονομάζεται “Αρκουδόλακας”.Οι Τούρκοι ανακάλυψαν την Ιερή εικόνα και προσπάθησαν να την πυρπολήσουν. Όμως, ω του θαύματος! Η εικόνα απομακρύνθηκε από τη φωτιά, έπεσε μέσα στο ποτάμι που περνούσε από εκεί και στάθηκε όρθια μέσα στο νερό. Οι κάτοικοι όταν επέστρεψαν από τη φυγή, βρήκαν τη θαυματουργή εικόνα και την τοποθέτησαν στη θέση της, πίσω στο Ναό. Με την πρώτη ευκαιρία συγκέντρωσαν χρήματα και έφτιαξαν το φόρεμα του Ταξιάρχου για να καλυφθούν οι φθορές από την πυρπόληση.

  Ο Ταξιάρχης για πολλές δεκαετίες ήταν ένα απομονωμένο χωριό με ένα μοναδικό δρόμο, τον ίδιο και για την είσοδο και για την έξοδο από τον οικισμό. Η απομόνωσή του έληξε με τα οδικά έργα κυρίως της περιόδου 1994-2005.
  Τη δεκαετία του ΄90 και ιδίως μετά το 2000 η περιοχή του Χολομώντα και του Ταξιάρχη αποτελούν πλέον έναν από τους πιο προσφιλείς προορισμούς αγροτουρισμού και εναλλακτικού τουρισμού, καθώς οι τουριστικές δραστηριότητες αναπτύσσονται ραγδαία.

Το απέραντο καταπράσινο τοπίο, το πυκνό δάσος από μεγάλη ποικιλία δέντρω,μαγεύει κάθε επισκέπτη.